Smok i Żmij


Wspominając polskie gry osadzone w realiach opartych na elementach słowiańskich, myślimy głównie o: Wiedźmin, Oko Yrhedessa, Arkona i Zły Cień. Tymczasem w 1996 roku w Magii i Miecz pojawił się czteroczęściowy cykl tekstów Artura Szrejtera, który miał wszelkie predyspozycje do tego, aby w Polsce zaistniał naprawdę ciekawy setting słowiański. 
Cykl skończył się po opisie dwóch przeciwstawnych sobie sił. Teksty Szrejtera były ilustrowane przez Jarosława Musiała. Warto przypomnieć te ilustracje, bowiem mało kto (patrząc przez pryzmat gier fabularnych) pamięta jednak o świetnych grafikach do tego tekstu.
 Kiedy bogowie stworzyli świat, nad morzami i lądami zalegał szary półmrok. Istoty wszelkiego rodzaju błąkały się w nim jak ślepe, nie wiedząc co ze sobą począć. Jedynym źródłem światła był najmłodszy z kreatorów, dumny Wąż Ognisty. Gdziekolwiek przybył, tam skupiały się wokół niego stworzenia, by nacieszyć oczy światłem, a ciała ogrzać przy płomieniu.
Wąż czuł się w pełni doceniany i potrzebny - tylko on potrafił rozproszyć półmrok. Jednak inni bogowie stwierdzili, że cały świat powinien mieć jednolite źródło światła i ciepła. Stworzyli przeto złocistą tarczę słońca, którą zawiesili na nieboskłonie. Pod jego promieniami źycie zakwitło na ziemi sto razy bujniej. Nikt już nie podchodził do Węża Ognistego, nikt nie składał mu podziękowań ani modłów i znieważony kreator poprzysiągł zemstę innym bogom. Skrył się w podziemiach i tam stworzył własne imperium zamieszkane przez istoty, które źle się czuły pod przenikliwym światłem Słońca. Wolały, a ileż bliższy ich sercom, żar Węża. Po długim czasie Wąż poczuł się na tyle silny, że część własnych stworów wysłał na powierzchnię ziemi, a nawet w przestworza. by szkodziły wszystkim niewiernym istotom, które dzięki Słońcu ważyły się o nim zapomnieć. Od tego czasu trwa wieczna wojna pomiędzy siłami Węża a stworzeniami, którymi opiekuje się Słońce.
W poniższym artykule przedstawione zostały dwie przeciwstawne sobie grupy demonów (sługi Węża i sługi Słońca). które prowadzą niekończącą się, zaciętą walkę o panowanie nad światem i jego mieszkańcami. Opracowanie to jest tak skonstruowane, by przy minimalnych poprawkach można je było zastosować w różnych systemach RPG. W każdej grze istnieje walka pomiędzy siłami „dobra” i ,.zła", które posługują się całą noszą demonicznych sług, przeto stwory zaprezentowane w poniższym tekście doskonale spełniają funkcję przedstawicieli obu stron. Podane informacje ułatwią sporządzenia odpowiednich do danej gry kart cech. Na koniec wypada dodać. że pierwowzory przedstawionych demonów w zaczerpnięte zostały z demonologii słowiańskiej.
A. IMPERIUM WĘŻA
WĄŻ OGNISTY to jeden z bogów, którzy wzięli udział w kreacji świata i zamieszkujących go stworzeń. Pierwotnie uosabiał światło i moc stwórczą`, później jednak (po świcie Słońca) przeniósł się do sfer podziemnych, gdzie ciemności rozświetla jedynie Czerwony Ogień. którego źródłem jest Wąż.
Wygląd: w zależności od okoliczności, przybiera postać albo olbrzymiego złotoczerwonego węża, którego łuski są żywym płomieniem, albo czerwonego smoka z czarnymi skrzydłami, ziejącego ogniem i trującym dymem.
Władza: nad własnymi stworami ma władzę bezwzględną, każdy jego rozkaz musi być wykonywany niezwłocznie - opieszałość jest karma śmiercią poprzedzaną torturami. Ma też pewien wpływ na istoty podsłoneczne ( ludzi i inne rozumne rasy)które stanowią przedmiot rywalizacji ze sługami Słońca) - może je zabić (ale tylko w pewien konkretny sposób), a potem wykorzystać ich duszę. Może też przeciągnąć owe istoty na swoją stronę poprzez  obietnicę czy to przekupstwo. Nie ma jednak prawa wydawać im rozkazów, gdyż nie jest ich władcą. Odrębnym zagadnieniem jest władza, którą sprawują nad pewną grupą dusz, które nie udają się pod opiekę"dobrych" bóstw, a właśnie do jego krainy (ludzie ci za życia popełnili wiele przerażających zbrodni). Tam są poddawane długotrwałym torturom, a potem wcielane w poczet sług Węża. Moc: Możność unicestwienia Weżą posiadają tylko inni Bogowie, choć dotychczas nigdy nie doszło pomiędzy nimi do konfrontacji. Zdarzają się sytuacje, kiedy w czasie  jakiejś rozgrywki niezbędna jest cielęsna obecność Węża - przybiera wtedy postać smoka lub Węża i zjawia się na ziemi. Pokonać go można za pomocą najmocniejszych zaklęć (które znają jedynie czarownicy wysokich stopni oraz najsilniejsi słudzy Słońca -Krak, Żmij czy Wąż Płomienny Wilk) lub poprzez fizyczne unicestwienie magiczną bronią (barbarzyńcy i wielcy bohaterowie). Niszczy się wtedy cielesną powłokę Węża i ogólnie osłabia go na jakiś czas jego moc, ale sam Boski Byt nie umiera - po prostu wraca do swojego podziemnego władztwa. Potomstwo: pierworodnym synem Pana Ciemności jest Wąż - Płomienny Wilk (omówiony dalej), który popadł w konflikt z ojcem i przeszedł na stronę Słońca. Poza nim posiada niezliczone potomstwo, z którego nie jest zadowolony - są to tysiące węży, istot niezbyt mądrych i do tego śmiertelnych, wypełzających z podziemia na powierzchnię, by szkodzić stworzeniom podsłonecznym. Za "dzieci" Węża można uznać także istoty stworzone przez niego do walki ze sługami Słońca. 
Wszystkie omówiono poniżej. 


Rodzanice
Bojan
Wij
Rodzanice
Upiór
Asiłki
Badnjak
Chiały
Smok
Krak
Kuczarice
Zmaje
Leszy
Licho
Rarog

Weles
Zduhacz
Wąż

Tagi:

Prześlij komentarz

MKRdezign

{facebook#gitgames} {twitter#gitgames} {google-plus#GitgamesBlogspotRPG}

Formularz kontaktowy

Nazwa

E-mail *

Wiadomość *

Obsługiwane przez usługę Blogger.
Javascript DisablePlease Enable Javascript To See All Widget