Fenomen wiedźmina

W bie­żą­cym tygo­dniu poja­wiło się kilka cie­ka­wych infor­ma­cji doty­czących wiedź­mina.
Po pierw­sze, gra wideo Wit­cher 3 zgar­nęła kolejną pre­sti­żową nagrodę Game Developer Awards.
Po wtóre, poja­wił się kolejny zbiór opra­co­wań bada­czy kul­tury Trick­ster dotyczący Wiedź­mina w uję­ciu popkul­tury.
I ostat­nia wia­do­mość istotna już dla fanów tra­dy­cyj­nych gier fabu­lar­nych, to pierw­szy wpis dev note, doty­czący powsta­ją­cej gry Wit­cher. Auto­rem wpisu jest Cody Pond­smith, główny pro­jektant Wit­cher table top RPG, a pry­wat­nie syn Mike’a Pond­smi­tha (odpo­wie­dzial­nego za gry znane w Pol­sce jak: CP2020 czy Zamek Fal­ken­stein).

„Później mówiono, że człowiek ten nadszedł od północy…”

Jak pora­dzi sobie mecha­nika FUSION w grze fabu­lar­nej na pod­sta­wie twórczości Andrzeja Sap­kow­skiego oraz gry wideo o Wiedźminie?
Wystarczy zasubskrybować blog R.Talsorian Games ...i poczekać.
Swoje obawy doty­czące powsta­ją­cej gry, na swoim blogu wyra­ził pol­ski sędzia ENnie Awards – Jakub Nowo­sad.

Muszę przyznać, że dawno, dawno temu spory o baty­stowe majtki i złoto w Sza­rych Górach w Fantastyce czy­ta­łem z zainte­re­so­wa­niem. Uznani publi­cy­ści pole­mi­zo­wali przez wiele nume­rów Fan­ta­styki nt. racz­ku­ją­cego sla­vic fan­tasy w wykonaniu ASa.

Niby wszystko już było. Jed­nak ina­czej twór­czość ASa postrze­gał RAZ i inni publi­cy­ści w ubie­głym tysiąc­le­ciu, a ina­czej dzi­siaj, kiedy boha­ter tra­fił do kin, na srebrne ekrany, komiksu, wresz­cie gier – w tym tej naj­bar­dziej zna­nej serii z CD Pro­jekt.
W zale­wie mar­nych ksią­żek i takiej publi­cy­styki, wła­śnie to takich pozy­cji jak Wiedźmin – polski fenomen popkultury, nie tylko ja pewnie ocze­kuję.
Ilu­stra­cja tytu­łowa jest kosz­marna, podob­nie jak i w ostat­niej pozy­cji doty­czą­cej wiedź­mina [Wiedźmin - bohater masowej wyobraźni].

Poniżej spisy treści obydwu pozycji:
Wiedźmin – polski fenomen popkultury
  • Joanna Płoszaj Przygody pewnego wiedźmina. Konstrukcja i destrukcja schematów fabularnych w opowiadaniach Sapkowskiego
  • Miłosz Markocki Geralt z Rivii – antybohater w roli bohatera fantasy
  • Dorota Ucherek Czarodziejki (i czarodzieje) w świecie wiedźmina
  • Krzysztof Solarewicz Monstrum, albo wiedźmina opisanie – Próba Traw i kwestia człowieczeństwa w multiwersum Wiedźmina
  • Anna Wróblewska Jak napisać bestseller? O genezie popularności Wiedźmina z perspektywy socjologii literatury
  • Ewa Krzywicka Śladami Białego Wilka. O ukraińsko-rosyjskich Opowieściach ze świata wiedźmina
  • Aida Michałowska, Jakub Kasperski Od powieści do rock opery – Droga, z której się nie wraca zespołu Esse
  • Radosław Pisula, Łukasz Słoński Geralt w niewoli kadru. Strategie adaptacyjne i recepcja polskich komiksów o wiedźminie
  • Adam Flamma Postaci kobiet w grze Wiedźmin – znaczenie i analiza
  • Paulina Drewniak Are we there yet? A snapshot in the haphazard history of Wiedźmin’s English translations
  • Bibliografia wydanych do końca roku 2015 prac naukowych poświęconych twórczości Andrzeja Sapkowskiego
Wiedźmin - bohater masowej wyobraźni
  • Maciej Kuster Sylwa, palimpsest, intertekst. Modele zapożyczeń intertekstualnych w „Sadze o Wiedźminie”
  • Paweł Zaborowski Mitologia słowiańska w cyklu o wiedźminie
  • Adam Olczyk Dlaczego wiedźmini nie mają kodeksu? O niesystemowej etyce Geralta z Rivii w kontekście myśli Leszka Kołakowskiego
  • Szymon Cieśliński Mutant, odmieniec, wiedźmin. O problematyce rasizmu w wiedźmińskim cyklu Andrzeja Sapkowskiego
  • Marta Błaszkowska, Mateusz Jakubiak Inni, obcy, potworni. Wokół zagadnień obcości i inności w cyklu wiedźmińskim
  • Robert Dudziński Zrozumieć Wiedźmina. Film i serial Marka Brodzkiego a polska kinematografia przełomu wieków
  • Robert Dudziński, Kamila Kowalczyk Kość Przeznaczenia ma sześć ścianek.
  • Model rozgrywki w Wiedźminie: Grze Wyobraźni
  • Piotr Kubiński Dystans ironiczny w grach Wiedźmin i Wiedźmin 2: Zabójcy królów
  • Piotr Szałaśny Fenomen „Wiedźmina” w Republice Czeskiej
Trick­ster potrafi zainte­re­so­wać popkul­turą, a dzięki dobrej i nośnej tema­tyce popkul­tura in­te­re­suje się nimi. W ostatnim czasie odnoszę wrażenie, że Trickster proponuje jedne z najciekawszych treści dotyczących popkultury ogólnie dostępnych w polskim internecie (wystarczy sprawdzić inną ich ostatnią publikację Groza w kulturze  polskiej lub tę pierwszą Wybory popkultury. Relacje kultury popularnej z polityką, ideologią i społeczeństwem).

Wiedź­min 3 otrzy­mał kolejny tytuł, tym razem gry roku pod­czas gali Game Develo­pers Cho­ice Awards w San Fran­ci­sco. Nagrody GDC są hoł­dem dla twór­czo­ści, kunsztu tech­nicz­nego czo­ło­wych spe­cja­li­stów z branży game­dev i okre­ślane są jako naj­bar­dziej pre­sti­żowe wyróż­nie­nia na świe­cie w two­rze­niu gier wideo.
Była to już 251 (!) nagroda dla Witchera. Dotych­czas żadna inna gra nie zdo­była tylu nagród.
Cóż, gdyby fun­dom umiał wyko­rzy­stać ten feno­men, szansę pewnie mógłby wyko­rzy­stać w celu zain­te­re­so­wa­nia ich innymi pro­duk­tami.

Prześlij komentarz

MKRdezign

{facebook#gitgames} {twitter#gitgames} {google-plus#GitgamesBlogspotRPG}

Formularz kontaktowy

Nazwa

E-mail *

Wiadomość *

Obsługiwane przez usługę Blogger.
Javascript DisablePlease Enable Javascript To See All Widget