Kupcy w historii, a kupcy w RPG

Kupiec, początek XVI w., źródło: Wikimedia.
Natknąłem się na dosyć ciekawy dokument, który może trochę odkłamać informacje dotyczące kupców w grach osadzonych w realiach średniowiecza bądź baroku lub na tych czasach bazujących, czyli np. fantasy.
Profesje kupieckie w grach fabularnych przedstawiane są zazwyczaj w podobny sposób. Do czynienia mamy z przekupniem, kramarzem, handlarzem-detalistą oraz szanowanym kupcem miejskim mającym np. swoje miejsce w Gildii Kupieckiej. I tak zazwyczaj też wygląda schemat rozwoju tychże postaci.

Sporym zaskoczeniem może być dla graczy i Mistrzów Gry Księga Sztuki Kupieckiej (Della mercatatura El del Mercante perfetto), napisana przez Benedetto Cotrugliego Raguzańczyka w 1458 roku. Przyjrzę się tylko jednemu fragmentowi tej książki, być może kiedyś temat rozwinę szerzej.
Informacje zawarte w pierwszym rozdziale trzeciej księgi mówią o godności i zawodzie kupca, obciążając ten zawód takimi przywilejami, powinnościami i funkcją, iż można prawie je zrównać ze szlacheckimi. Ogólnie rzecz biorąc godność i zawód kupca przejawia się w czterech aspektach.

Aspekt pierwszy dotyczy dobra powszechnego

Mowa w nim o tym, iż stan państwa, krainy, cesarstwa jest uzależniony od kupiectwa. Dzięki kontaktom kupieckim do kraju napływają dobra z różnych, najodleglejszych nawet krain. Sprowadzają oni dobra (nawet te najbardziej wyszukane, jak kamienie lub kruszce szlachetne) z miejsc, gdzie jest ich nadmiar, rozwijając tym samym rzemiosło. Dzięki nim też służba domowa znajduje zatrudnienie, a biedota może się pożywić. Nie byłoby również rolnictwa, gdyby nie obrót zbożem i płodami. Królowie, Władcy, Cesarze zwiększają swe dochody z podatków, dzięki czemu wzrasta bogactwo państw.

Aspekt wtóry dotyczy roztropności kupieckiej

Kupcy swoim majątkiem zarządzają w sposób trzeźwy, wstrzemięźliwy i powściągliwy, czym doskonalą swoją osobowość, co przynosi pożytek społeczeństwu. Tu Raguzańczyk popiera to przykładami, uświadamiającymi czytelnikowi, że u pozostałych warstw społecznych wszystko jest na opak. Rentier lub szlachcic, którego potomkiem będzie kobieta, musi sprzedać swój majątek, aby wydać ją za mąż, lub stracić jego część, deklasując się tym samym. Kupiec czyni na odwrót, stale pomnażając swoje zyski z pokolenia na pokolenie.

Aspekt trzeci mówi o towarzystwie, jakie dobiera sobie kupiec

W domu, w którym zarządza się pieniędzmi, złotem i przedmiotami wartościowymi, nie bywają (i należy pamiętać, by nie znaleźli się w nim) wszelakiej maści zbiegowie, pochlebcy, hazardziści lub hołota wszelkiej maści, jak to nierzadko zdarza się u szlachty. Kupiec otoczony jest zazwyczaj rzemieślnikami, panami, szlachtą, książętami bądź wysokiej rangi kościelnymi. Kupiec zna się na zarządzaniu pieniądzem i ziemią i stąd powyżsi szukają u niego rady.

Ostatni, czwarty aspekt, mówi o zaufaniu, jaki jest kupiec darzony

Zaufanie emanujące od kupca jest większe niż od każdego innego człowieka, albowiem inni pokładają u niego dobra w depozycie. Ciężko znaleźć kupca, na którym ciążyłaby hańba czy to na ciele, czy to na duszy, bowiem nikt jemu nie zaufałby. Tym samym kupcy postępują silnie i zdecydowanie, nie zaś anemicznie, pewnie i umiarkowanie. Winni też być roztropni, niezgryźliwi, nie powinni też wpadać w gniew. Nie wspominając, że dbają o swój wizerunek – w przeciwnym razie ciężko byłoby o ich zachowanie.

Warto wspomnieć powyższy fragment przed sesją, w której będzie uczestniczył kupiec, i przedstawić go jako osobę obdarzaną szacunkiem i estymą równą szlachcie. Niektóre oryginalne scenariusze przeznaczone do Warhammer Fantasy Roleplay przedstawiają szacowanych kupców miejskich w należyty sposób, choć zdarzają się i takie, które czynią to po macoszemu. Kiedy gracze kilka razy zetkną się z takim typem kupca, mogą nabrać do nich zupełnie innego stosunku.

Jak wykorzystać powyższe informacje na sesji?

Niestety szanowanego kupca nie ma w domu…
Postacie graczy z ważkich powodów muszą spotkać się z kupcem. Służba będzie ich zbywać przez długi czas. Koniec końców któryś służący za drobną opłatą zdradzi, że kupiec uwielbia wystawne lub drogie [rzuć k6]:
1 – karmelki
2 – krasnoludzki tytoń fajkowy
3 – wino
4 – ubiory
5 – księgi
6 – brylanty
Do spotkania oczywiście dojdzie, jednak by zaskarbić sobie przychylność kupca droga daleka. Może on lubić bądź nie lubić [rzuć k6]:
1 – wystawnych obiadów
2 – nadmiernie uzbrojonych osobników
3 – konkretnej rasy bądź klasy społecznej/profesji
4 – gadatliwych bądź małomównych
5 – łapówkarzy
6 – łowców poltergeistów
A wszystko to oczywiście będzie rzutować na odpowiednie testy Ogłady (Prezencji, Reakcji) np. -/+10%.

Władca teczek

Baron Matz vier Evitsh może zatrudnić bohaterów do zbierania poufnych informacji na temat rajców miejskich. Gracze otrzymają teczki i ryzy papieru, na których będą skrzętnie notować dyskredytujące informacje na temat rajców, a następnie umieszczać w teczkach. Zgromadzenie informacji na temat radnych to doskonały pomysł na scenariusz dochodzeniowy. Jednak jeśli miasto, w którym przebywają postacie, ma tylu radnych, co Warszawa? Szykuje się wspaniała kampania o lekkim zabarwieniu hooverowskim.

Prześlij komentarz

MKRdezign

{facebook#gitgames} {twitter#gitgames} {google-plus#GitgamesBlogspotRPG}

Formularz kontaktowy

Nazwa

E-mail *

Wiadomość *

Obsługiwane przez usługę Blogger.
Javascript DisablePlease Enable Javascript To See All Widget