Ha!art: Czas Nerdów

Miewam lektury, które sobie dawkuje. Nie czytam ich jak leci, kartka za kartką. Czytam fragmenty, poszczególne artykuły lub rozdziały. To wyjątkowe pozycje, które zajmują u mnie ważne miejsce na półce i często do nich wracam.
Szukając polskojęzycznych tekstów nt. fantastyki lub gier w ujęciu narratologicznym czy ludologicznym, swoje myśli ukierunkowuje zazwyczaj w stronę PTBG i Czasu Fantastyki.
Obydwa periodyki przestały spełniać moje oczekiwania już dawno temu.
Dostępność tego drugiego czasopisma w formie papierowej jest mocno ograniczona od czasu kiedy współpracuje z Narodowym Centrum Kultury, natomiast Homo Ludens jest jakie każdy widzi (zwłaszcza, że widzi je niezwykle rzadko).
Dzięki uprzejmości Korporacji ha!art zapoznałem się z numerem specjalnym ich magazynu.

Ostrzegam, natkniecie się w Czasie Nerdów na ordynarne słownictwo. Jednak lepiej się je czyta, niż przeintelektualizowane wyszukiwanie "luki leksykalnej" i  problem funkcjonowania wyrazu "graczka" w przestrzeni internetu rodem z ostatniego numeru  Homo Ludens.
Wspominam o tym, bowiem adresaci wszystkich wymienionych pism wydają się być podobni, choć redaktor wydania ostrzega w wstępniaku, że numer nie jest poświęcony humanistycznym aspektom gier. Wydawać się to może dziwne, bowiem lekturę chciałem zacząć od dwóch autorytetów w dziedzinie narratologi i ludologii.

Jednak na pierwszej stronie widnieje adnotacja "cały Polsat był robiony na Amigach". Pamiętam ten czas, pamiętam i materiał w Polsacie na ten temat, bowiem mogłem brylować przed znajomymi. Polsat robiony był na Amidze 4000, ja wtedy miałem 2000.
Zaczynam więc od końca i tekstu Zapach Commodore - wspomnienia stają mi przed oczami, bowiem sam byłem takim Dziadem z tekstu (choć młodszym o 30 lat) - utrzymywałem się do czasu uregulowania piractwa w Polsce właśnie z nagrywania dyskietek i ich sprzedaży. Ceny mieliśmy jednak nieco wyższe (startowaliśmy od 8500 a, skończyliśmy bodajże na kilkunastu tysiacach złotych), a po nowości jeździliśmy do Katowic, nie Warszawy.

Wracam więc do spisu treści i tekstu od którego chciałem zacząć, czyli wywiadu z Juulem. Pewnie to jeden z pierwszych polskich wywiadów z nim (kto z PTBG miałby czas na tłumaczenia i rozmowy z jednym z najbardziej rozpoznawalnych ludologów na świecie, skoro są sympozja i konferencje). Rozmówca zawiódł mnie nieco, myślałem że będzie antycypował przyszłość gier, a tu odpowiada pytaniami na pytanie.
Literackie maszyny Nicka Montforta, to tekst który przybliża nam postać i twórczość wykładowcy MIT i popularyzatora interactive fiction. Tu też nieznana bliżej w Polsce postać, która pojawiała się tylko chyba w Techsty i podobnych stronach. Naczytawszy się o hipertekście staram się usystematyzować lekturę, zaczynam więc od początku jak Pan Bóg przykazał.  

Losowy zatem (choć pierwszy w Czasie Nerdów) tekst Piotra Puldziana Płucienniczaka pt. Formacja fantastyczna: przygoda jest pracą okazuje się być kolejną dobrą publicystyką, do której można wracać, a słowa socjologa skłaniają do refleksji. 
Nawet tekst z pozoru nie interesujący mnie Ukryte królestwo. Nauka w grach komputerowych omawiający fizykę w grach 3D, niesie ze sobą sporo ciekawych informacji na temat historii, rozwoju grafiki. Wiecie w jaki sposób tworzony jest myśliwiec w symulatorze lotu i jak był on tworzony na przestrzeni dziejów komputerów i kart graficznych? Szczerze mówiąc, nigdy nie
interesowałem się lightingiem, shadingiem itp. Innowacje i optymalizacje fizyki i 3D począwszy od Wolfensteina poprzez Heretica w przystępny dla laika sposób omawia Szymon Piotr Kukulak.

Z kolei Maciej Szuba w tekście trzy typy Modele produkcji gier wideo przygląda się "najszczęśliwszmu rynku" w sektorze rozrywkowym. Choć informacje znane - pismo kierowane jest przecież  do rzeszy odbiorców.

Znaczące mechanizmy, interaktywne idee to tekst poświęcony serious game, które nader często pojawiały się na łamach Jawne sny i innych stron czy blogów w sieci jak np. Altergranie.

I w pewnym momencie takiej lektury nachodzi człowieka ochota znalezienia błędów i spośród tekstów starasz się wyłapać te, które mogą być nieinteresujące.
Myślę sobie - nigdy nie pałałem do wysublimowanego dowcipu i opowiadań - solucji z dawnych pism komputerowych i znów problem. Uchański w fascynujący sposób opowiada o pismemku, które sprzedawało się w nakładzie 100 000-130 000, a oni (redakcja Top Secret) o tym ani nie wiedzieli, ani nie mieli etatu. Medium społecznościowe czasów preinternetowych, taki nosi tytuł ten tekst, warte przeczytania zwłaszcza gdy powstaje film dokumentalny na temat tych pierwszych pism o grach.


Nie wiem czy tylko mój numer jest w ten sposób wydrukowany tzn. wewnątrz jest papier szary, biały kredowy zadrukowany niekoniecznie z jego przeznaczeniem.

Numer specjalny magazynu ha!art jest jak hipertekst, jak klucz. Można do niego wracać, otwierać losowe artykuły, analizować myśli przedstawione nam przez autorów.
Czas Nerdów to publikacja o której erpegowcy mogą sobie pomarzyć.
Nie stać ich na nie.

W sumie, na początku już zdradziłem ocenę, więc na koniec zachęcę każdego gracza do kupna specjalnego 43 postdyscyplinarnego magazynu o kulturze współczesnej pt. Czas Nerdów.

Zasady są niezwykle proste. Zamawiamy numer ha!artu za 10 PLN (promocja!) i przenosimy się do wybranych części postdyscyplinarnego magazynu o kulturze współczesnej (niczym w Grze w klasy Cortazara czy 253 Rymana): 
  • Adam Ladziński, Cieszą, tumanią, dyscyplinują
  • Piotr Płucienniczak, Formacja fantastyczna: przygoda jest pracą
  • Szymon Piotr Kukulak, Ukryte królestwo. Nauka w grach komputerowych
  • Maciej Szuba, Modele produkcji gier wideo
  • Piotr Sterczewski, Znaczące mechanizmy, interaktywne idee
  • Jan Bińczycki, Jak skala Richtera (wywiad z Tadeuszem Zuberem)
  • Marcin Petrowicz, Orson Welles gier komputerowych
  • Mariusz Pisarski, Literackie maszyny Nicka Montforta
  • Mateusz Felczak, Gry jako sposób zarabiania – sport elektroniczny i relacje o nim
  • Jan Bińczycki, Dziedzictwo w kodekach. Rozmowa z Anną Nacher (wywiad)
  • Michał Chudoliński, Opowiadanie historii (wywiad z Jesperem Juulem)
  • Piotr Macha, W mętnej urynie sztuki nie ma już ani jednego coina (wywiad z Kordianem Lewandowskim)
  • Karina Jarzyńska, Kanonizacja Pac-Mana. O kolekcji gier wideo w MoMA w Nowym Jorku
  • Magdalena Cielecka, Partner, rywal, niewolnik? O relacji gracza i jego awatara
  • Bartłomiej Schweiger, Upośledzone dziewczynki
  • Alicja Palęcka, Nowe drobnomieszczaństwo gra
  • Jay David Bolter, Richard Grusin, Remediacja (fragmenty) w tłumaczeniu Aleksandry Małeckiej
  • Sebastian Rerak, Medium społecznościowe czasów preinternetowych (wywiad z Aleksym Uchańskim)
  • Mateusz Idczak, Zapach commodore
  • Jan Bińczycki, Ilinx w biurze
  • Sebastian Rerak, Gry nie warte sieczki
  • Czy jesteś graczem? Ankieta

Adriano 'Borejko' Kuc

Bloger. RPG są moim hobby od 1986 roku, podobnie jak gry wideo. Moje teksty pojawiały się w magazynach hobbystycznych: Magia i Miecz, Portal, Kwarta; oraz serwisach internetowych m.in. Esensja, Histmag, Gadżetomania, Polygamia.
Tagi:

Prześlij komentarz

MKRdezign

{facebook#gitgames} {twitter#gitgames} {google-plus#GitgamesBlogspotRPG}

Formularz kontaktowy

Nazwa

E-mail *

Wiadomość *

Obsługiwane przez usługę Blogger.
Javascript DisablePlease Enable Javascript To See All Widget